Na Wyspy Falklandzkie (Falklandy) składają się dwie duże wyspy i około 200 mniejszych. Leżą one w południowej części Oceanu Atlantyckiego, około 770 km na północny wschód od przylądka Horn. Dwie główne wyspy to Falkland Wschodni i Falkland Zachodni. Jest to kraj skalisty, w którym często występują deszcze i wieją silne wiatry. Ludność utrzymuje się z hodowli owiec i rybołówstwa. W pobliżu wysp znajdują się złoża ropy naftowej. Do Falklandów należą też położone na południowy zachód od nich wyspy Georgia Południowa i Sandwich Południowy, niegdyś ośrodki polowań na foki i wieloryby. W 1764 r. na Falklandach osiedlili się Francuzi. Rok później wylądował tam garnizon brytyjski. Potem wyspy przejęli Hiszpanie i nazwali je Malwinami; ich panowanie trwało do 1806 r. Następnie o Falklandy/Malwiny upomniała się Argentyna. Sprzeciwiła się temu Wielka Brytania i wysłała tam w 1833 r. szwadron morski, proklamując je swoją kolonią. Spór Argentyny z Wielką Brytanią o prawo do wysp trwał wiele lat. W kwietniu 1982 r. argentyński generał Gal-tieri dokonał inwazji na Falklandy. W odpowiedzi Wielka Brytania wysłała grupę specjalną -30 okrętów ze wsparciem oraz 6000 żołnierzy. Nastąpiła krótka, lecz krwawa wojna. Brytyjczycy zwyciężyli. Po 1989 r. stosunki między oboma państwami znacznie się poprawiły.