Oko to żywa kamera. Skupia światło emitowane przez otaczające przedmioty, by utworzyć obraz zrozumiały dla mózgu. Ludzie i inne kręgowce mają oczy zbudowane w podobny sposób. Z przodu oka znajduje się okrągłe przezroczyste „okienko", zwane rogówką. Łzy z gruczołów łzowych utrzymują ją w stanie wilgotności i czystości, a wraz z powieką i rzęsami chronią przed uszkodzeniem. Rogówka i znajdująca się za nią soczewka skupiają światło na warstwie światłoczułych komórek w głębi oka, które tworzą tzw. siatkówkę. Obraz powstający na siatkówce odbierają komórki czuciowe (tzw. pręciki i czopki) i wysyłają przez nerwy informacje do mózgu, gdzie są one interpretowane i odwracane w naszym zmyśle wzroku. Tuż za soczewką znajduje się warstwa mięśniowa zwana tęczówką. Jest to kolorowa część oka. W środku ma okrągły otwór - źrenicę. W jasnym świetle włókna mięśniowe tęczówki kurczą się i zwężają źrenicę, aby nie dopuścić do oka nadmiaru światła. W świetle przyciemnionym mięśnie się rozluźniają, a źrenica rozszerza, wpuszczając do oka więcej światła.